ادامه مطلب

|+|

 

درقسمت های قبل که شرح مفصل آن درادامه مطلب آمده است گفتم که بادیدن ترانه دلم لرزید وبدون آنکه متوجه گذرزمان وکنترل اعمال خودم شوم مدتی ازآشنایی من وترانه می گذشت .درابتدامن عاشق اوبودم امابعدازمدتی اونیز شیدای من شدوهردو دررویای عشقی پاک روزها را با تنفس نسیم عشق به همدیگر می گذراندیم.
ترانه هرروز به مادرم سرمی زدوباعشق خاصی وضعیت سلامتی مادرروپیگیری می کرد حتی اونقدردردل اون جابازکرده بود وباهاش صمیمی شده بود که هرازگاهی باهمدیگه خرید می رفتند پارک می رفتند یا ساعتها مشغول صحبت باهم بودند.همین مهرومحبت خالص ترانه به مادرم منو هرروز بیش ازپیش شیفته این فرشته زیبا می کرد. دیگه زمانی شده بودکه احساس می کردم یک لحظه هم نمی تونم دورازترانه ام زندگی کنم وباید هرچه زودترزندگیمونو زیریک سقف شروع می کردیم.راستش ترانه به خاطروقارونجابت آسمونیش مرتب خواستگارانی داشت ومن که دیگه اونو مال خودم می دونستم نگران بودم مبادا این دسته گل بی نظیرازدستم بره.البته ترانه هم یک دل نه صددل عاشق من شده بود وچون دختری منطقی بود می دونستم عشق اون ازروی احساسی زودگذرنیست و قلبا وبا درایت به این باوررسیده.
ازیک طرف مادرم هم دلبستگی خاصی به اون پیداکرده بود و مرتب بحث خواستگاری روپیش می کشید تااینکه باهماهنگی باترانه تصمیم گرفتیم زندگی مشترک خودمون روشروع کنیم.
دریک شب زیبا وپرازستاره بامادرم و دوخواهرم سپیده و نفیسه به همراهی پدرم که تازه ازسفر خارج برگشته بود به خونه آقای مجد (پدرترانه)رفتیم و صحبت های لازم روکردیم وقرار عقد و....روگذاشتیم. دراولین قدم تصمیم گرفتیم درباغ زیبای آقای مجد مراسم عقدروانجام بدیم ومن هم برای اینکه خیال آقای مجدروازبابت داماد آینده اش راحت کنم وازطرفی عشقم به ترانه امید وشورزندگیم روثابت کنم تاقبل ازمراسم عقد شش دانگ خانه خودم رابه نام ترانه زدم تاسندشو موقع مراسم به ترانه ام هدیه کنم.
روزهای قبل ازعقد با عشق وانتظاردل انگیزی می گذشت ومن برای آن روز ثانیه شماری می کردم.هرروز به اصرارمن برای خرید باترانه وهمراهی مادرم (به اصرارترانه)به بازارهای مختلف سرکشی می کردیم ودرآخرهم به رستوران زیبای قلهک می رفتیم وشامی رویایی روباهم تناول می کردیم. شب هاهم هریک به خونه خودمون می رفتیم ومن درانتظارفردا ودیدن مجدد ترانه تاپای مرگ هم می رفتم .اگه همراهی ومدیریت دوست باوفاوصدیقم مسعودنبود شرکت توی روزهای عاشقی من ورشکست می شد. بیچاره اون یک تنه تمام مسئولیت هارو به دوش می کشید تاامیرخان تازه ازبندرهیده به زندگیشون برسند.بالاخره روزعقد فرارسید و طبق برنامه ریزی قبلی مهمانها همه درباغی زیبا دورهم جمع شدند تامن ترانه روازآرایشگاه تحویل بگیرم وباهم به باغ بریم. انتظاری که توی اون لحظه هاداشتم واقعاطولانی ترازیک زندگی بود و کشنده ترازده تاسکته قلبی.بالاخره ترانه روکه حالادیگه فرشته ای واقعی بود تحویل گرفتم وباآخرین سرعت به باغ رفتیم ودراتاق به انتظارآقای عاقد موندیم .درتمام این لحظات فرشته زیبای من بااون لبخند زندگی بخشش کنارم نشسته بودواون چشمهای سحرآمیزش بهم شور زندگی وزنده بودن به معنای واقعی رومیداد بالاخره آقای عاقد اومد ودرست کنارآقای مجدوپدرم نشست وبعدازمقدمه پینی شروع کرد به خوندن خطبه عقد وتاترانه بله راگفت امیررحمانی صدبارمردوزنده شد تامطمئن شدترانه مال اونه.بعد از خوندن خطبه عقد دیگه ترانه مال من شده بود ودستهای زیبا وسفید مثل برفش توی دستهای من بود وباهم توی باغ می گشتیم تا به مهمانها خوش آمدبگیم  .دراین بین بود که من تازه متوجه شدم مسعودهنوزنیامده .متعجب ازنیومدنش بهش زنگ زدم و بعد ازشنیدن دلایل تاخیرش منتظراومدنش شدم.نیم ساعت بعد مسعودبادسته گلی زیبا رسید ومسعودخندان وقتی که نزدیک ماشد تا تبریک بگه یکهورنگش مثل گچ سفیدشد ودقایقی بهت زده ایستاد وبعد باصدایی لرزان بهمون تبریک گفت و دقایقی بعدبااین بهونه که حالش خوب نیست رفت وقاطی مهمانها خودشوگم وگورکرد. همون موقع متوجه شدم ترانه هم درسکوت فرورفته وچیزی فکرشومشغول کرده.زیاد به این مساله اهمیت ندادم.درواقع دلم نمی خواست شیرینی اون لحظات ازبین بره .باخودم فکرکردم وتصمیم گرفتم که بعد ازمسعودسوال کنم چی شد؟
مراسم که تمام شد ازترانه خواستم که ساعاتی روباهم توی شهربچرخیم وبعداگه شد بیاد خونه ما.ترانه هم ازم خواست که پدرومادرم روهمراه باخودمون ببریم .راستش دلم می خواست باترانه تنهاباشم ولی وقتی دیدم تصمیم عاقلانه ای گرفته خواسته اش روقبول کردم ومن هم به احترام ترانه عزیزم پدرومادراون رو هم باخودمون همراه کردم تاسواربر پرادوی سفید رنگم کمی درشهربچرخیم و بعد هم تصمیم خونواده هابراین شد که من همراه باترانه وخونواده اون به باغ زیباشون برگردیم وشب رومهمان اونهاباشم.به محض برگشتن به باغ من وترانه باکسب اجازه ازبابا ومامانش به اطاق ترانه رفتیم تا قصه عشقمون رومعنایی دیگه ببخشیم.اون شب تاصبح نخوابیدم وبرای هم ازرویاهامون وخاطراتمون حرف زدیم....(ادامه قصه درپست بعدی)
داستان راازابتدا می توانید درادامه مطلب بخوانید

ادامه مطلب

|+|

 

ادامه مطلب

|+|

هیچ وقت فکرنمی کردم دردل سنگ من احساسی نسبت به کسی شکل بگیره وخودم روقهرمان حفظ دنیای مجردی می دونستم.ازیک طرف ازدواج رودرقیدوبنددونستن می دونستم وازطرف دیگه تمامی این عشق وعلاقه هاروپوچ وبی معنی.بهرحال دردنیای مجردی خودم ودوستانم خوش بودم.شرکتی تاسیس کرده بودم که توی کارصادرات وواردات بود وخلاصه درسال چندین بار به خارج ازکشورمی رفتم.آخرهفته هاهم بادوستان شمال بودیم.حالا واقعامی شداین آزادی رو بادرقیدوبندبودن برای ازدواج عوض کرد؟خوب نه دیگه.پدرومادرهم دیگه بی خیال شده بودند .گاهی دختری روپیدامی کردندولی قضیه زیاد جدی نبود.البته اینوبگم دنیای من فقط پیشرفت کاریم بودوهیچ دختری به هیچ عنوان توی زندگی من راهی نداشت واضح تربگم اهل هیچ گونه خلافی هم نبودم .فقط حوصله ازدواج وسوال وجواب پس دادنونداشتم درواقع دلم نمی خواست آزادی خودم روباهیچ چیز عوض کنم.اینوبگم یکی ازلذتهای زندگی من رسیدگی به پدرومادر وکمک به نیازمندان بود.هرکی محتاج بود به نحوی کمکش می کردم وهمین باعث شده بودبرکت زیادی توی کارم بیاد. من همیشه خودم رویک مردقوی وبااراده می دونستم که هیچ دختری نمی تونه توی قلبش راه پیداکنه .البته ازدخترای امروزی هم دل خوشی نداشتم چون دخترنجیب سالم رودراین شهر خیلی سخت می شدپیداکرد.خلاصه محکم به زندگی خودم ادامه می دادم تااون روز که قبل ازظهر برای بردن مادرم به دکتر به خانه برگشتم وبرگشتن من همان ودیدن یک فرشته آسمونی باچشمهای آبی در پوشش زیبای حجاب همان.آره چشمهای آبی بااون نجابت وحجب وحیا دل منو لرزوند..............
منتظرقسمت بعدباشید

 

ادامه مطلب

|+|