توانهای محیطی شهربروجن
چکيده
يکي از مشکلات عمده در برنامه ريزي شهري با توجه به رشد جمعيت و کمبود مکان هاي مناسب براي رشد شهري، تعيين اراضي مناسب براي گسترش کالبدي شهر است. توسعةکالبدي شهر فرايندي اجتناب ناپذير و ناشي از عوامل و اثرات متعدد است که پيامد آن درجهات و نقاط مختلف وجود دارد. به منظور جلوگيري از مشکلات و پيامدهاي حاصل از توسعةکالبدي شهر ضروري است روند گسترش و توسعة شهر به صورت کنترل شده و براساس قوانين و اصول علمي انجام شود. هدف اين پژوهش، تحليل توان هاي محيطي و تعيين رونداست. روش تحقيق مبتني برومناسب توسعة فضايي شهر بروجن با استفاده از GIS و AHPکارهاي ميداني، توصيفي و تحليلي است. براي دستيابي به هدف، معيارهاي شيب، جهت شيب،توپوگرافي، کاربري اراضي، زمين شناسي، فاصله از آبراهه و جاده بررسي شده است. نتايجنشان مي دهد که شيب، هيپسومتري و ليتولوژي در مقايسه با ديگر معيارها وزن بيشتري دارند ..
/ 190 هکتار ) 0 /
کلاس مناسب و بسيار مناسب، و اغلب در شيب هاي متوسط و در کاربري جنگل و باير و درجهت هاي جغرافيايي جنوب و غرب قرار دارد. در اين بين، اراضي نامناسب و بسيار نامناسب به طور عمده در شيب هاي زياد، سازند سست شيل و لايه هاي رس ريزدانه و در ارتفاع بين متر قرار گرفته اند. گفتني است امکان توسعة فضايي شهر به دليل وجود ارتفاع وشيب زياد، وجود سازندهاي فرسايشپذير )شيل، مارن، آهک( و ... جز در نواحي محدود که درجنوب و غرب شهر قرار دارد، در محدودة مورد مطالعه وجود ندارد.